Türkische Sprache

Article on other languages:

Türkisch (Türkçe)
Gsproche i: Türkei, Zypere, Balkan, Gagausie, Krim, Aserbaidschan, Iran, Irak
Sprecher: 70 Millione
Linguistischi
Klassifikation:
Unterteilige:

 

Offizieller Status
Amtssproch i: Türkei, Republik Zypere, Türkischi Republik Nordzypere
Sprochchürzel
ISO 639-1: tr
ISO 639-2: tur -
SIL: TRK


D Sproch, wu do bsproche wird, isch s Türkei-Türkisch. Des isch eini vu dr Turksproche. D Sälbschtbezeichnig vu däre Sproch isch Türkçe. Mit Türkisch isch in däm Artikel Türkei-Türkisch gmeint.
Die türkischi Sproch (Türkei-Türkisch) isch d Müttersproch vo ca. 80% vo Bevölkerig in dr Türkei.

Inhaltsverzeichnis

Verbreitig

Türkisch isch Amtssproch vo de Türkei und vo me Deil vo Zypre. Wæltwit isch es noch em Stand vo 2007 d Müetersproch vo 58 Millione Lüt (vor allem in de Türkei und in de Länder drum umme, z.B. Griecheland, Zypre un Bulgariä) und wird vo insgsamt über 80 Millione Mensche gschwätzt.

Alphabet

Dr Schriftsproch in Anatoliä un im Herrschaftsbereich vu dr Osmane isch Osmanisch-Tirkisch gsii, si isch mit dr arabische Schrift gschriibe wore. Wo 1926 de Mustafa Kemal Atatürk an me Turkologe-Kongress teilgnoh hät, hät er die latynischi Schrift für die türkischi Orthografy gfordert. Des hät sich 1928 au chönne durchsetze.

Sit 1928 isch de Dialækt vo Istanbul d Hochsproch vom Türkische. D Schrift isch e Lutschrift, des heißt, dass jedem Lut genau ei Büchstabe züegordnet isch. S Alphabet hät 29 Büchstabe:
a b c ç d e f g ğ h ı i j k l m n o ö p r s ş t u ü v y z

Ussproch

D Büechstabe, wo in de folgende Tabelle nit uffgfiehrt ßin, werre glych wie im Dütsche usgsproche.

Büechstabe IPA-Zeiche Beschrybig
c [dʒ] Affrikate: d + stimmhafts sch
ç [tʃ] Affrikate: t + stimmloses sch
e [ɛ] wie s churze e oder z.D. ä uff Alemannisch und Dütsch
ğ [:], [j] Noch de helle Vokal wie j ußgsproche, sust zur Dehnig brucht
ı [ɯ] ungrundete gschlossene dunkle Lut
j [ʒ] stimmhafts sch (j chunnt numme in Fræmdwörter vor)
o [ɔ] churzes, dunkels o wie uff Alemannisch
ö [œ] kurzes, dunkels ö wie uff Alemannisch
r [r] grollts r mit mehrere Zungeschläg
s [s] stimmloses s wie alemannischs Doppel-S oder ß
ş [ʃ] stimmloses sch
v [v] wie w und deilwis v
y [j] wie Alemannischs j
z [z] stimmhafts s

Grammatik

Allgemein

Türkisch isch e aggluntinierendi Sproch. Des heißt, dass Suffix de Fall, d Person etc. azeige. Wie in e paar andere Sproche (z.B. Ungarisch) isch d Vokalharmony entscheidend für d Suffix. Zwüsche Gschlæchter wird nit underschyde. Deilwis chunnt zwüschem Wort und de Ændig no e Hiatustilger, wo d Ussproch erlychtert (z.B. araba - arabanın statt arabaın, n isch de Hiatustilger) S Türkische kennt die folgende sechs Fäll (diä verschiidene Variante sin wäge dr Voklaharmonii - je noch dr Vokal in dr Stammsilbe mueß dä oder sälle Vokal in dr Ändig folge):

Fäll

Name Erchlärig Ændig
Nominativ wer? ‹ ›
Akkusativ wen? ı / i / u / ü
Dativ wem? e / a
Genitiv wem sy, hochdütsch wessen ın / in / un / ün
Lokativ in öbbs dinne de / da
Ablativ vo öbbs weg, uss öbbs use e / a

Witers zu de Suffix

Au de Bsitz cha mer durch Suffix azeige, woby s vorcho cha, dass s Wort mehreri Suffixe annenand hät:
ev - s Hus
evde - im Hus
eviniz - Ihr Hus
evinizde - in Ihrem Hus
evinizdeyiz - myr ßin in Ihrem Hus.

Am letschte Bispyl cha mer seh, dass au d Persone durch Suffix azeigt werde.

Durch die vyle Funktione vo Suffix ßin die türkische Wörter oft lang, aber in de Azahl letschtendlich weniger. Des cha mer am folgende Filmtitel seh:

Uçurtmayı vurmasınlar. (2 Wörter mit durchschnittlich 10 Büchstabe)

zum Verglych die alemannischi Übersetzig:

Sie solle de Drache nit abschieße. (6 Wörter mit durchschnittlig 5,7 Büchstabe)

Links

Wikipedia uf Türkisch
Wiktionary: Türkisch – Wortherkunft, Synonym und Übersetzige
Wikibooks: Türkisch – Lern- und Lehrmaterialien
s'Wikiquote-Projekt het Schprich

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.